Wednesday, December 20, 2017


A hundred years of Solitude,
A lifetime of Silences,
A forever that outlasts itself,
A time immeasurable and immense.

To hold the world in the palm of your hands,
To count the breaths as if to measure the winds,
To see the world in three steps and no more,
To hear nothing, but the voice- your own.

அறிந்தது உணர்வு, உணர்வின் மயக்கம்,
தன் இன்பத்தின் மோகம் பெறுக,
வடிவம்பெறா வையம் கற்பிக்க
தன் இழந்து தான் அறியும் வழி.

To behold beauty in all you see,
To find peace within, amidst volatility,
To yearn to live albeit the terror and malice,
To seek meaning for itself, forthright.

To be yourself, and be all that you are,
To seek not desire, nor despair,
To hold still the world, unshaken, unstirred,
To let be, to let be, as it is, as it can be. 

தஞ்சம் பெற, தன் குறிக்கும் நீதி பெற,
தன் வழி அறிய தான் மனம் ஏங்குக.
திரை எல்லை கடந்து அகம் அறிந்தோர்க்கு எல்லாம்,
அமைதியில்  நிற்க, நிற்படுத்த, அறிவார் முடிவிலி.

blog comments powered by Disqus